Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza to przyszłość Ochotniczej Straży Pożarnej. Z kilkunastu młodych ludzi, których pociąga strażacki mundur, po kilku latach zbiórek, szkolenia i ćwiczeń pozostanie 2-3 dobrych strażaków. Po drodze wypali się ''słomiany ogień'' a dziecięce marzenia ostudzi rzeczywistość. Pozostają ci, którzy potrafią zrozumieć społeczną działalność, polubią zastrzyk adrenaliny, który pojawia się gdy zawyje syrena. Ktoś powiedział, że w każdym dziecięcym tornistrze leży hetmańska buława, lecz nie każdy potrafi ją odnaleźć. Trzeba dawać szansę tym, którzy uniesieni młodzieńczym zapałem widzą w sobie bohatera w strażackim mundurze. Mundur MDP powinien kształtować poczucie dumy ze służby bliźniemu i współodpowiedzialność za drużynę. Trzeba rozpoznawać i kształtować dziecięce zdolności: majsterkowicz będzie dobrym mechanikiem, ''zapalony'' kolarz być może na kierowcę, pracowity i sumienny druh w przyszłości może będzie gospodarzem, odpowiedzialny i zorganizowany dowódca
drużyny młodzieżowej może rozwinąć swoje predyspozycje dowódcze.
Praca z młodzieżą winna być dostosowana do ich oczekiwań:
szkolenie teoretyczne w remizie,
zajęcia praktyczne ze sprzętem dostosowane do możliwości dzieci,
gry i zabawy zręcznościowe, kształtujące wspólnotę drużyny,
prace porządkowe rozwijające poczucie odpowiedzialności za wspólny majątek,
wycieczki krajoznawcze, uwzględniając rozpoznanie dróg, rzek, ujęć wodnych, zakładów pracy, infrastruktury komunalnej
wycieczki do innych jednostek OSP oraz JRG PSP,
obozy szkoleniowe.
Trzeba wsłuchiwać się w głos młodzieży: czy chce grać w tenisa stołowego, tańczyć w dyskotece a może obserwować ćwiczenia na obiekcie drużyny bojowej współdziałającej z JRG i dostosować plany zbiórek do oczekiwań młodych druhów.
Jeśli wydorośleją, nie odfruną w świat i nie zostaną ''nakryci szczelną spódnicą żony'' będą mogli przejąć pałeczkę sztafety pokoleń.
Tekst: mł. bryg. Piotr Wójcik
|
